باران

خسته بودم و خواب آلود،از نیمه شب گذشته بود...اما دل ساز خودشو می زد،خواب بی خوابعقل هر چی گفت دل منxa0 بی خیال شو غصه نخور ،به خرجش نرفت که نرفت،تقصیر نداشت ،بد زمونه ای شده.سحرگاه بود که عقل کودتا کرد ،دلم گفتxa0 سنگ صبور من باش و بیا مذاکره کنیم.لحاف کشیدم رو سرم و گفتم :ببین دوران دموکراسی گذشته ،خفه شو و بزار بخوابم وگرنه میزنم لهت می کنما.پی نوشت:محمود دولت آبادی:درد اینجاست...که درد را نمی شود به هیچ کس حالی کرد... ...

من........ سکوتــــ ميکنم ؛بگذارحرفهاي دلم آنقدر يکديگر را بزنند تا بميرند... پی نوشت:یه سوال اساسی که مدتهاست ذهن منو مشغول کرده!:موضوع کتاب آلیس در سرزمین عجایب ،جایی این نزدیکیها ،همین حوالی شهرمان نبود؟...